Pissebedden

Direct op zoek naar een ongediertebestrijder? Vul hieronder de 4 cijfers van uw postcode in en Bel Direct!

Pissebedden

Bij het horen van de naam zullen veel mensen al schrikken. Pissebedden. Het zijn kleine schaaldiertjes die zich graag nestelen in warme en vochtige omgevingen. Pissebedden hebben een ovaal lichaampje van tussen de 1 en 2 cm lang.

Van nature zijn pissebedden schelpdieren en kwamen ze heel vroeger niet of nauwelijks op het land voor. Toch hebben enkele soorten hebben zich weten aan te passen. Ze zijn uitgerust met kieuwen. Door deze kieuwen ademen ze, door het vocht op te nemen en daar zuurstof uit te onttrekken.

Soorten pissebedden

Van pissebedden zijn er diverse soorten en varianten bekend. Hieronder staan de meest op het land voorkomende soorten vernoemd.

Ruwe pissebed

Dit is de meest voorkomende en meest gebruikelijke pissebed. Deze soort kom je tegen in kieren en naden van muren. Ook in afval en verscholen onder stenen zul je deze soort kunnen aantreffen. Het liefst op plekken waar het vochtig is en warm, want in die omstandigheden gedijen ze het best. Het voedsel bestaat uit dood materiaal zoals verrot hout en afgevallen blaadjes. Op hun rug zijn veel bobbels te zien, hetgeen een kenmerk is van deze soort.

Kelder pissebed

De leefomgeving van dit soort laat zich raden: de kelder. Qua uiterlijke kenmerken wijkt deze soort niet veel af van de ruwe pissebed, maar deze soort is donkerder van kleuren en wat gladder. Daarnaast is deze soort voorzien van een aantal gekleurde vlekken, geel, bruin en wit op de rug.

Oprolpissebed

Deze vorm komt zowel onder stenen voor als in kelders. Het is een avonturier die beschikt over een speciaal verdedigingsmechanisme. Wanneer er sprake is van gevaar, kan deze soort zich als het ware letterlijk oprollen. Op deze manier vormt het beestje een vorm van een knikker die vijanden moet afschrikken of niet zal interesseren.

Mospissebed

Deze soort staat wat hoger op haar poten. Kan ook sneller lopen. Het lichaam is in verhouding tot haar soortgenoten bol. Het kan het best worden vergeleken met bijvoorbeeld een insectenlarve.

Mierenpissebed

De mierenpissebed heeft haar leefgebied ondergronds. De kleur van het beestje is wit, zeer opvallend verschil ten opzichte van de andere soorten. Dit is te wijten aan het gebrek aan licht onder de grond. Ook is deze soort veel kleiner, waardoor ie slechts een paar mm lang is.

Het leefgebied van een pissebed

Over het algemeen kan worden gezegd dat pissebedden het best gedijen in een omgeving waar het warm en vochtig is. Doordat ze ademen met hun kieuwen is een vochtige omgeving vereist. Wanneer de omgeving te weinig vocht bevat, drogen pissebedden simpelweg uit. Het leefgebied van een pissebed kan erg divers zijn. Het doet er voor de pissebed niet zoveel toe welke omgeving het is. Het belangrijkste is dat de plek waar ze zitten vochtig is. Zonder een vochtige omgeving kunnen ze niet overleven.

Je vindt pissebedden in bijvoorbeeld de tuin. Onder stenen of onder bladeren of in dood hout. Maar ook in bossen en weilanden zijn pissebedden te vinden. Zolang het maar vochtig is, is de omgeving een geschikte locatie voor pissebedden. Ook kun je bepaalde soorten tegenkomen in bijvoorbeeld de kelder.

Uiterlijke kenmerken van een pissebed

Alle soorten pissebedden lijken sterk op elkaar en hebben min of meer dezelfde eigenschappen als het gaat om hun uiterlijk. Zeker is dat deze uiterlijke verschijning de afgelopen miljoenen jaren nauwelijks is veranderd.

Kop

De kop van een pissebed is klein. Het is te vergelijken met een soort helm qua verschijning. Aan beide kanten van het hoofd zitten meerdere oog bolletjes. Het zicht via deze bolletjes is overigens niet best. Ze oriënteren zich dan ook veelal met hun fijngevoelige voelsprieten.

Borststuk

Het borststuk van een pissebed bestaat uit ongeveer 7 afzonderlijke segmenten, die samen het borststuk vormen. Elk segment bevat twee pootjes met daarboven een plaat ter bescherming van het lichaam.

Achterlijf

Het achterlijf is net zoals de kop van een pissebed, ten opzichte van het borststuk klein. In het achterlijf zit bij de vrouwtjes een uitsparing voor een broedzak. Hierin worden de eitjes bewaard totdat deze uitkomen.

Vergelijkbare insecten

Echt vergelijkbare insecten zijn er niet. Wel worden ze meestal geschaard onder de term ongedierte. Hiermee worden ze meestal in één adem genoemd met bijvoorbeeld kakkerlakken, tapijtkevers, zilvervisjes of klustervliegen. Hoewel ze biologisch gezien geen enkele verwantschap met elkaar hebben. Voor de meeste mensen is het echter allemaal hetzelfde: ongedierte. De mens ervaart het als smerig en onhygiënisch en wil er zodoende ook zo snel mogelijk van worden verlost.

Leefwijze van een pissebed

Een pissebed verveld regelmatig. Dit vervellen is noodzakelijk. Dit proces gaat doelbewust in twee fases. In de eerste fase laat de achterste sectie van hun schild los. Hiermee lopen ze dan een paar dagen rond. Vervolgens laat het voorste deel los. De reden van dit proces is dat het nieuwe schild is moet uitharden. Pas wanneer dit proces is voltooid kan de voorste sectie van het schild ook loslaten, waarna er een volledig vernieuwde pantserlaag is ontstaan. Vrouwtjes vervellen met name na het paren. Tijdens dit proces ontstaat ook de zogenoemde broedzak. In deze broedzak zullen de eitjes worden gelegd door het vrouwtje en zullen deze gedurende enkele weken worden vervoerd. Na het uitkomen van de eitjes blijven de jongen nog in de broedzak. In de broedzak vervellen ze ook een aantal keren voordat ze er klaar voor zijn om de wijde wereld in te trekken.

Wat eet een pissebed?

Pissebedden eten allerlei organisch materiaal. En dan met name. Het dode organische materiaal. Vaak bestaat het dieet van een pissebed dus uit dode takjes of twijgjes, verrotte boomstammen en dorre blaadjes.

Natuurlijk vijanden van een pissebed

Een pissebed heeft een behoorlijk aantal natuurlijke vijanden. Zo is er de egel. De egel leeft in de nacht en is gek op pissebedden. Zo ook kikkers. Kikkers eten eigenlijk zo’n beetje alles wat ze maar in hun bek gepast krijgen. Ook pissebedden horen hierbij. Dan is er de merel. Een merel kan een pissebed ook wel waarderen. Actief zoekt de merel onder blaadjes of er toevallig een of meerdere pissebedden zijn die gegeten kunnen worden. Ook de spitsmuis is een graag geziene gast aan het pissebedden buffet. Dit snelle muisje is van nature een vleeseter en gek op pissebedden.

Voortplanting en levensduur

Een pissebed wordt zo ongeveer anderhalf tot twee jaar oud. Het voortplanten gaat als volgt. Het vrouwtje scheid een geur af waaraan een mannetje kan herkennen dat ze klaar is om bevrucht te worden. Dit proces speelt zich altijd af in de nacht. Ook paart het vrouwtje met meerdere mannetjes in haar leven. Het mannetje kruip op het vrouwtje en bevrucht haar aan twee verschillende kanten. Vrouwtjes beschikken over twee vagina’s, mannetjes beschikken over twee penissen. Een gemiddelde paring duurt vijf minuten.

Overlast en ziektes

Hoewel de gemiddelde mens er niet bepaald vrolijk van wordt of ervan is gecharmeerd, is een pissebed niet ongezond voor mensen. Er kunnen zich geen ziektes manifesteren als gevolg van de aanwezigheid van pissebedden. Het duidt meestal gewoon op het feit dat je veel vocht hebt op die plek.

Pissebedden bestrijden

Hoewel pissebedden ongevaarlijk zijn en niet kunnen steken of iets dergelijks worden ze toch vaak als een last ervaren. In dat geval is pissebedden bestrijden een optie. Zelf kan je dit doen door ze op te scheppen en op een andere vochtige plek los te laten. Maar soms is de overlast dusdanig dat een bestrijder inschakelen noodzakelijk is. Bel in dat geval een lokale ongediertebestrijder, zij weten altijd wel raad met dit soort ongedierte.